11
കള്ച്ചറല് ഇന്റഗ്രിറ്റി: പുതിയ കാലഘട്ടത്തില് ഒരു ഇന്ത്യന് വായന
വൈവിധ്യങ്ങളുടെ സങ്കീര്ണ്ണതകളെ ഒരു നൂലില് കോര്ത്തുവെച്ച മനോഹരമായൊരു മാലയാണ് ഇന്ത്യ. ഭാഷ, വേഷം, ഭക്ഷണം, ആചാരങ്ങള് എന്നിവയിലെല്ലാം പരസ്പരം വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴും നമ്മെ ഒന്നിപ്പിച്ചു നിര്ത്തുന്ന ആന്തരികമായ ആ ശക്തിയെയാണ് നാം ‘കള്ച്ചറല് ഇന്റഗ്രിറ്റി’ അഥവാ സാംസ്കാരിക സമഗ്രത എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. എന്നാല്, ആഗോളവല്ക്കരണത്തിന്റെയും ഡിജിറ്റല് വിപ്ലവത്തിന്റെയും പുതിയ കാലഘട്ടത്തില് (21-ാം നൂറ്റാണ്ടില്) സാംസ്കാരിക സമഗ്രത എന്ന സങ്കല്പത്തെ പുനര്വായന നടത്തേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
- ഡിജിറ്റല് ലോകവും സാംസ്കാരിക ഏകീകരണവും (Cultural Homogenization)
പുതിയ കാലഘട്ടത്തില് ഇന്ഫര്മേഷന് ടെക്നോളജിയുടെയും സോഷ്യല് മീഡിയയുടെയും കടന്നുകയറ്റം അതിരുകളില്ലാത്ത ഒരു ലോകം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്സ്റ്റാഗ്രാം റീലുകളും ഒ.ടി.ടി (OTT) പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളും വഴി ആഗോള സംസ്കാരം നമ്മുടെ കിടപ്പറകളിലേക്ക് വരെ നേരിട്ടെത്തുന്നു.
ഇതിന്റെ നല്ല വശം ലോകത്തെവിടെയുമുള്ള നല്ല ആശയങ്ങളെ ഉള്ക്കൊള്ളാന് കഴിയുന്നു എന്നതാണ്.
എന്നാല് ഇതിന്റെ മറുവശം, ആഗോളവല്ക്കരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി നമ്മുടെ പ്രാദേശികമായ തനിമകളും ഭാഷാഭേദങ്ങളും (Micro-cultures) വിസ്മൃതിയിലേക്ക് തള്ളപ്പെടുകയും, ലോകം മുഴുവന് ഒരേ ശൈലിയിലേക്ക് മാറുന്ന ‘സാംസ്കാരിക ഏകീകരണ’ത്തിന് (Homogenization) വഴിമാറുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്. ഇതിനെ പ്രതിരോധിക്കുക എന്നതാണ് പുതിയ കാലത്തെ കള്ച്ചറല് ഇന്റഗ്രിറ്റി.
- വൈവിധ്യങ്ങളുടെ സഹവര്ത്തിത്വം: ‘മെല്റ്റിംഗ് പോട്ട്’ അല്ല ഇന്ത്യ
പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലെ സാംസ്കാരിക സമഗ്രത പലപ്പോഴും ഒരു ‘മെല്റ്റിംഗ് പോട്ട്’ (Melting Pot) ആണ്. അവിടെ വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങള് വന്ന് ഒരുമിച്ച് ചേര്ന്ന് ഒരൊറ്റ സംസ്കാരമായി ഉരുകി മാറുന്നു. എന്നാല് ഇന്ത്യയുടെ സാംസ്കാരിക സമഗ്രത ഒരു ‘സാലഡ് ബൗള്’ (Salad Bowl) പോലെയാണ്. സാലഡ് ബൗളിലെ തക്കാളിയും ഉള്ളിയും കാരറ്റും ഒരുമിച്ചാണെങ്കിലും അവയുടെ തനതായ രുചിയും ആകൃതിയും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
ഇന്ത്യന് വായനയില്, കള്ച്ചറല് ഇന്റഗ്രിറ്റി എന്നാല് എല്ലാവരും ഒരേപോലെ ചിന്തിക്കുകയോ ഒരേ ഭാഷ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യലല്ല. മറിച്ച്, കാശ്മീരിലെയും കേരളത്തിലെയും വടക്കുകിഴക്കന് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെയും വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളെ അവയുടെ തനിമയോടെ നിലനിര്ത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ, പരസ്പര ബഹുമാനത്തോടെ ഒന്നിച്ച് നില്ക്കുക എന്നതാണ്.
- പുതിയ കാലത്തെ വെല്ലുവിളികളും അട്ടിമറികളും
നവലിബറല് നയങ്ങളും കോര്പ്പറേറ്റ് വല്ക്കരണവും വിപണിയെ മാത്രമല്ല, സംസ്കാരത്തെയും ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ പരമ്പരാഗത ഉത്സവങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും ഇന്ന് വലിയ കോര്പ്പറേറ്റ് ബ്രാന്ഡുകളുടെ വിപണന തന്ത്രങ്ങളായി (Commercialization) മാറിയിരിക്കുന്നു. ഉപഭോഗസംസ്കാരം മനുഷ്യരെ തമ്മില് അടുപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം വ്യക്തികേന്ദ്രീകൃതമായ ലോകത്തേക്ക് ചുരുക്കുന്നു.
കൂടാതെ, സോഷ്യല് മീഡിയയിലെ വ്യാജപ്രചാരണങ്ങളും ‘അപരവല്ക്കരണ’വും (Othering) സാംസ്കാരിക സമഗ്രതയ്ക്ക് വലിയ ഭീഷണി ഉയര്ത്തുന്നുണ്ട്. നാനാത്വത്തില് ഏകത്വം എന്ന ആശയത്തിന്മേല് വിദ്വേഷത്തിന്റെ വിത്തുകള് പാകാന് ഡിജിറ്റല് ഇടങ്ങള് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോള്, സാംസ്കാരിക ജാഗ്രത പുലര്ത്തുക എന്നത് ഓരോ പൗരന്റെയും കടമയാണ്.
- ഭാവിയിലേക്കുള്ള ഇന്ത്യന് വായന
പുതിയ കാലഘട്ടത്തില് സാംസ്കാരിക സമഗ്രത നിലനിര്ത്താന് നാം ചെയ്യേണ്ടത് മൂന്ന് കാര്യങ്ങളാണ്:
വേരുകളിലേക്ക് മടങ്ങുക (Cultural Roots): ആഗോള പൗരന്മാരാകുമ്പോഴും നമ്മുടെ നാടന് കലകള്, കൃഷിരീതികള്, മാതൃഭാഷ എന്നിവയെ നെഞ്ചേറ്റാന് പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് കഴിയണം.
പരസ്പര വിനിമയം (Cross-Cultural Dialogue): ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ജനങ്ങള് തമ്മില് കൂടുതല് സാംസ്കാരിക കൈമാറ്റങ്ങള് നടക്കണം. ഒരു ഭാഷയോ സംസ്കാരമോ മറ്റൊന്നിന് മേല് അടിച്ചേല്പ്പിക്കപ്പെടാതെ, പരസ്പരം ഉള്ക്കൊള്ളാന് സാധിക്കണം.
സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഉത്തമ വിനിയോഗം: നമ്മുടെ പരമ്പരാഗത അറിവുകളെയും കലകളെയും ഡിജിറ്റല് ആര്ക്കൈവുകള് വഴി സംരക്ഷിക്കാനും ആഗോളതലത്തില് എത്തിക്കാനും ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയെ ആയുധമാക്കണം.
കള്ച്ചറല് ഇന്റഗ്രിറ്റി എന്നത് മാറ്റമില്ലാത്ത ഒരു നിശ്ചലാവസ്ഥയല്ല. അത് കാലത്തിനനുസരിച്ച് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണ്. ഭൂതകാലത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളെ അന്ധമായി അനുകരിക്കലല്ല, മറിച്ച് ഭൂതകാലത്തില് നിന്നുള്ള മാനവികതയുടെയും നന്മയുടെയും മൂല്യങ്ങളെ ഉള്ക്കൊണ്ട് ആധുനികതയുമായി സമന്വയിപ്പിക്കുന്നതിലാണ് പുതിയ കാലത്തെ ഇന്ത്യന് വായന പ്രസക്തമാകുന്നത്. വൈവിധ്യങ്ങളെ ആഘോഷമാക്കുന്നിടത്താണ് ഇന്ത്യയുടെ യഥാര്ഥ അതിജീവനം.